Doktora öğrencilerine yönelik olarak hazırlanan dersin 12. Haftasında “Güneydoğu Asya Ülkelerinin Politik Ekonomisi” konusu işlendi. Bu bağlamda ASEAN ülkeleri arasında müslüman ülke olarak Malezya, Endonezya, Brunei ülkelerinin nüfusu, milli geliri ve kişi başına düşen milli geliri konuşuldu. Bu ASEAN ülkelerinde bir ideolojiden ziyade bölgesel kalkınma vurgusu ön plandadır. Çünkü birçok kültür ve dini barındıran bir yapı göstermektedirler. Batı merkezli kalkınma anlayışına karşı bir yapıyı arz etmektedirler. Bu üç ülkeden Malezya’nın kendine ait oluşturduğu modeli üzerinde duruldu. Bu modelde İslamî ve kültürel değerlerin ön planda tutularak bir kalkınma modeli uygukkanmıştır. Bu modelin üç temel unsuru bulunmaktadır; 1) Batı ekseninden kopuş 2) bölgesel gelişmeleri dikkate alan bir anlayış; Batılı modernist yaklaşımlara uymadan kalkınmanın gerçekleştirilebileceğine dair bir düşünce 3) Malezya’nın kendine ait siyasi, kültürel özelliklerinin neticesinde kurumların da bu özelliklere göre şekillenmesi söz konusudur. Bu bağlamda Malezya, diğer müslüman devletlerin örneği olabilecek bir yapıyı oluşturmuştur. Ekonomik kalkınmanın İslamî değerlerini ön planda tutan bu model, müslüman ülke siyasetlerinin de gündemine girmiştir. Endonezya ise daha önce Hollanda sömürüsü altında olmasından dolayı ekonomik kalkınmayı gerçekleştirme zorlanmaktadır. Brunei ise kişi başına gelir açısından zengin bir ülke, ancak nüfusu çok az bir ülkedir. Ülkenin 1/3 Malay, geri kalanı ise Çinlidir. Doğal kaynaklar açısından zengin fakat bu doğal kaynaklara bağlı bir ekonomi yapısı vardır.
